woensdag 2 januari 2013

Rondreizen in Namibië


Namibië komt steeds meer in de toeristische belangstelling te staan, maar de voorzieningen zijn over het algemeen nog kleinschalig en (gelukkig nog) niet afgestemd op massatoerisme. Wij hopen dat dat zo blijft.
De natuur, de schijnbaar oneindige en ongerepte ruimte en de deels nog authentieke cultuur van de oorspronkelijke bevolking vormen de grootste aantrekkingskracht van dit land.
Het toerisme kan een flinke bijdrage leveren aan de welvaart en wij hopen dat Namibië de mogelijkheden daartoe kan benutten  in een balans met behoud van deze waarden.
Je kunt in Namibië nog steeds veel avontuurlijker reizen dan wij hebben gedaan, kamperen in je eentje in the-middle-of-nowhere of bij je eigen sanitairunit op een goede campingsite, er zijn mogelijkheden om bij bijvoorbeeld boerderijen te logeren of kamperen, het kan ook heel luxe en exclusief, maar wij zijn uitermate tevreden over de keuzes die wij nu voor ons reisprogramma gemaakt hebben. Deze tocht heeft volledig aan al onze verwachtingen en wensen voldaan.


Wel is het heel erg een autovakantie geworden door de grote afstanden en de lange reistijden als gevolg van de conditie van de wegen (en wij hebben alleen nog hoofdwegen gevolgd!), maar dat wisten we van tevoren. Excursies, gamedrives met of zonder gids zijn autowerk; in Etosha mag je de auto helemaal niet uit op enkele parkeerplaatsen na. Mede daarom zou ik Namibië niet direct aanraden als vakantiebestemming voor een gezin met jonge kinderen. Een Italiaans echtpaar met kinderen van 12 en 9, die wij in Camp Kipwe ontmoetten, vertelde dat het rondtrekken  veel geduld en uithoudingsvermogen van de kinderen vergde en dat ze daar soms best moeite mee hadden.

Wolwedans

De bevolking van Namibië hebben wij als bijzonder vriendelijk ervaren. Meer dan in Zuid-Afrika, waar altijd blanken zichtbaar de controle en touwtjes in handen hadden in accommodaties en restaurants, werden de lodges waar wij nu verbleven ook op hogere niveaus gerund door zwarte, goed opgeleide medewerkers: servicegerichte, maar zelfbewuste en open (meestal jonge) mensen. Voor zover wij konden zien tenminste. Dat neemt niet weg dat er ook veel werkloosheid en armoede is en vooral in de steden is dat voelbaar.

Wij hadden weinig andere keus dan te reizen in de maand augustus. Het is dan nog winter in Namibië en dat het zoveel waaide en nog behoorlijk koud was (behalve meer naar het noorden) is normaal voor deze maand. Hoewel, sneeuw in Aus, evenals in Zuid-Afrika, zoals wij hebben vernomen..........??


Het land zag er veelal kaal en bruin of geel (van grassen) uit. Op zomerse foto's van andere reizigersblogs oogt het landschap toch weer heel anders en graag zou ik eens in een ander jaargetijde terugkomen al was het alleen al voor de flora.

Het voordeel is dat je weinig of geen last hebt van allerlei insecten en dat je dieren veel gemakkelijker in een kaal winterlandschap ontdekt dan tussen bomen en struiken die vol in het blad staan.







Ook de droogte van dit seizoen draagt hieraan bij, omdat dieren zich concentreren bij de schaarsere waterplaatsen.


Augustus is hoogseizoen en als je graag op bepaalde plaatsen wilt verblijven is het raadzaam of nodig (bijv. in Etosha) om (ruim tevoren) te reserveren. Dat geldt ook voor een vlucht naar Windhoek. Wij hebben gekozen voor een nachtvlucht Frankfurt-Windhoek v.v. om onze dagen ten volle te benutten en een overnachting in Johannesburg overbodig te maken. Dit is ons uitstekend bevallen. De combi met Schiphol-Frankfurt hebben we meer dan een half jaar tevoren geboekt en we waren beslist niet de eersten!


In Namibië kun je overal wild tegenkomen, ook buiten de natuurparken, maar Etosha is zowel in aantallen als in soorten (Big 5) de toplocatie en daarom hebben wij ons heel goed kunnen vinden in de opbouw van ons reisprogramma van zuid naar west naar noord: het werd steeds mooier en spectaculairder!
Binnen het aantal beschikbare dagen en als gevolg van onze wens om de tijd te nemen op verschillende locaties was het niet mogelijk om nog verder naar het noorden en/of ook nog naar de Caprivistrip te gaan, tenzij we het hele zuiden uit onze reis hadden weggelaten. Daarvoor hebben we niet gekozen.
We hopen nog eens terug te komen in Namibië op een andere rondreis!

Ons reisverslag begint op weg naar Windhoek: Dag 1